1924 Anayasası, 20 Nisan 1924’te kabul edilip 25 Mayıs 1924’te yürürlüğe girerek, 1921 tarihli Teşkîlât-ı Esâsiye Kanunu’nun yerini almış olan Türkiye Cumhuriyeti anayasasıdır. Atatürk ilkeleri de denilen altı ilkenin eklenmesi, devletin dininin İslam olduğuna dair ibarenin kaldırılması ve kadınlara milletvekili seçme ve seçilme hakkının verilmesi gibi birkaç önemli değişiklikle 1961’e dek yürürlükte kalmıştır. 10 Ocak 1945’te içeriği değiştirilmeden, dili Türkçeleştirilerek yeniden kabul edilmiştir. 27 Mayıs 1960 ihtilalinin ardından, yeni bir anayasa hazırlanarak 1961’de kabul edilmiş ve 1924 Anayasası yürürlükten kalkmıştır.
Madde: Devletin yönetim şekli Cumhuriyettir. Madde: Türk Devleti’nin dili Türkçe, başkenti Ankara’dır. (13 Ekim 1923’te başkent olmuştur.) Madde: Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir. Bu egemenliğin tek temsilcisi TBMM’dir. Hükümet sistemi yerine kabine sistemi getirilmiştir. 1928 yılında “Devletin dini İslam’dır.” ibaresi çıkarılmıştır. 1930 yılında seçme ve seçilme hakkı kadınlara da tanınmıştır. 1937 yılında laiklik ilkesi anayasaya girmiştir. 1945 yılında Anayasa dili sadeleştirildi. 1947 Tek dereceli seçim sistemine geçildi. Böylece halk doğrudan kendini yönetecek kişileri seçti. 1950 Açık oy gizli sayım yerine gizli oy açık sayım ilkesi kabul edildi.